dostać ..... co potrzeba 17.01.2022r.

„Czasami nie dostajesz tego, czego chcesz, bo zasługujesz na coś lepszego.” mural

…. bo sami nie wiemy o co prosimy?

Pisałam o tym wczoraj, komentując słowa Izajasza [https://soniqdms.wixsite.com/inqbator/post/co-ci%C4%99-inspiruje-motywuje-osadza-w-celu-i-narz%C4%99dziach-j-2-1-11-16-01-2022r] – mamy problem z definiowaniem siebie, swoich potrzeb, marzeń, celów (spełniających marzenia), narzędzi i środków do spełniania siebie, czasu i drogi potrzebnej do realizacji planów i skutecznych strategii. Mamy problemy z definiowaniem siebie samych i własnych zasad, wartości i obszarów samorealizacji.

Stąd przychodzą niespełnienia, rozczarowania, wieloletnie dążenie donikąd, odczucia porażek chwilowych i życiowych.

Przykładowe pomyłki (lub jak kto woli błędy) :

· Nierozpoznanie marzeń – jako dzieci posiadamy wyobraźnię = proste, określone marzenia. Nie znaczy ograniczone. Wprost przeciwnie. Nie jest nam znane pojęcie „ograniczaj się”. Świat fantazji i realnego świata są jednością. Nie zmuszamy umysłu do segregowania według później wpajanych zasad – „nie d się”, „nie można”, „nie dasz rady”, „to nierealne”, „to nie dla ciebie”, itd. A skąd przychodzą wynalazki? Skąd bierze się postęp? Skąd śmiałe dążenia do samorealizacji? Z nieograniczanej wyobraźni. Z inspiracji, która przeradza się w kreację. Nie okradajmy zatem siebie z marzeń w dorosłości.

· Nierozpoznanie potrzeb – mylimy własne potrzeby z narzuconymi nam zwyczajem, wychowaniem, oczekiwaniem innych, powinnościami – „powinieneś”; „wypada”, „musisz jak inni”, „ja w twoim wieku”, „a twój kolego to..”; itd. Nie pytamy siebie - „czego potrzebuję do spełniania swojej drogi”. Nie pytamy siebie o swoje drogi, gdyż zewnętrzny wpływ jest tak ogromny, że zakłóca nam komunikację z sobą. Do tego dochodzą lęki (cale stada, w różnych obszarach). Wówczas, zamiast pytania siebie o faktyczne potrzeby, chwytamy cokolwiek, byleby choć na chwilę uciszyć odczuwane zagrożenie. Chwytanie czegokolwiek, jest braniem z życia „zamiast” i najczęściej nie celu, zapełniającego potrzebę, tylko narzędzia, środka, sposobu, który nigdy nie zapełnia pustki, braku, zrodzonego lękiem i nie prowadzi nas do harmonii, szczęścia, czy nasycenia.

· Nieprawidłowy cel – nie nasz cel, a przyjęty pod wpływem opinii, ocen, krytyk, nacisków innych ludzi. W odpowiedzi na oczekiwania i realizacje powinności, albo wmawianych nam zobowiązań. Może być to także cel pomylony ze środkiem, jak np. w przypadku „chce pieniędzy”. Nie chcesz pieniędzy, bo to narzędzie, które ma spełnić cel. Pytanie tylko jaki. Jeśli nie rozpoznasz celu, zawiesisz się na narzędziu, oddając mu całą siłę i uwagę, nie dopuszczając tym samym do samorealizacji, do spełnienia potrzeby, do zapełnienia odczuwanych braków i tęsknot, do stawania na drodze własnego powołania i skutecznego rozwijania się, zagospodarowania własnych talentów i predyspozycji.

· Niewłaściwy plan i strategia – nie uczy się nas budowania planów [wyznaczania drogi do celu, rozłożonej w czasie] oraz tworzenia skutecznych strategii [sposobu przejścia planowanej drogi, z uwzględnieniem zagrożeń, ryzyk, etapów, słabości, odpoczynku, motywacji, mniejszych celów, których osiągnięcie pobudza do działania, itd.]. Błędne planowania i strategia gubią nas w samorealizacji. Tracimy zapał, systematyczność, odchodzi determinacja. Pojawiają się „zamiast”, „później”, „nie ta chwila” [prokrastynacja], rozproszenie uwagi, która powinna skupiać się na celu. Pojawia się zwątpienie, a za nim zagubienie i odstąpienie od działania w planie, i w zgodzie ze sobą.

· Nierozpoznanie zasobu i powołania - nie znamy siebie i nie poświęcamy temu czasu. Nie utrzymujemy kontaktu sami ze sobą, bo wpaja nam się „skupianie się na sobie, to egoizm”, „poświęcanie sobie czasu, to egoizm”, „dostrzeganie w sobie talentów, predyspozycji, to pycha i … egoizm”, itp. Każdy z nas przychodzi na świat z zasobem, z predyspozycją do czegoś. Nie ma ludzi nieutalentowanych. Masz zasób, by realizować drogę wartości, tworzonej przez siebie dla siebie i dla ogółu. Masz powołanie tym zasobem do działania i samorealizacji. Nie, to nie egoizm, to wspaniała wartość – Ty.

Mało tego nawet te niedostrzegane przez ciebie zdolności odezwą się w jakimś etapie życia. Czy nie szkoda tylko czasu i marnowania szans? One się rozwijają odkryte lub ukryte, na skutek doświadczeń życiowych, na skutek adoptowania i naśladowania lub nauki i celowego doskonalenia.

Potrzeba nam kontaktu z sobą i autoaktualizacji.

Czasami nie dostajesz tego czego chcesz – bo nie wiesz czego chcesz. Bo nie potrafisz definiować. Bo nie potrafisz się określać i planować siebie. Bo boisz się własnych marzeń i próśb. Bo wstydzisz się swoich potrzeb. Bo prosisz o zastępniki a nie o to, co jest twoją prawdą. Bo nie umiesz prosić – żebrzesz zamiast kierować intencję szczerą i otwartą, jak dziecko, które mówi „daj”. „Daj” po prostu. Bez kombinacji, podstępu, sztucznego ograniczania, w prostej chęci otrzymania w odpowiedzi na szczera potrzebę (nawet ciekawość).

SoniQ DMS

Wędrowiec dnia

https://soniqdms.wixsite.com/structo