dzieci dzieciom, czyli kreatywni dorośli 4.07.2022r.
„ Kreatywni dorośli, to dzieci, które przetrwały” mural (a raczej chodnik)
… odczytać można co najmniej w dwóch wersjach”
1. Dorośli posiadający zdolność kreacji, to nadal dzieci. To zachowana dziecięca część umiejętności marzeń, wymyślania, kombinowania, bez poddawania się. To czysta ciekawość świata, wspierana dodatkowo doświadczeniem. To nie poddawanie się przed działaniem i w trakcie, gdy odstępujemy na skutek wyobrażania sobie porażki lub odbierania warunków, jako zapowiadających przegraną.
Dla dzieci warunki nie istnieją, górą jest zadanie, zagadnienie, odkrywanie. Dzieci nie przyjmują pojęcia porażki, tylko podejmują próby, zmieniając metody. To dorośli usiłują dyktować maluchom jak mają robić, jak postępować, co wypada, jak trzeba do czegoś podchodzić, że nie można, że się nie da, itd. Dzieci są wolne od uwarunkowań i wymogu. Są wolne od lęków, przymusu wypełniania oczekiwań i granic, wyznaczonych standardami – „.., tak się tego nie robi.”.
Dzieci nie oceniają, nie osądzają, nie potępiają, one mają czysty ogląd. Dorosłym zdaje się on ułomny, niepełny – „ …bo, co ono może wiedzieć i rozumieć?”. Tymczasem ten ogląd jest czysty, prosty, bez naleciałości zwyczajem i ograniczeniem.
2. Dzieci przetrwają tylko wówczas, gdy dorośli są kreatywni. Dziecko, pozostanie po części dzieckiem, a nie „starym malutkim”, ograniczonym spodziewaniem się, powinnością, zasługiwaniem, lękami przed porażką i skazaniem na całożyciowe oceny, tylko wtedy, gdy w dorosłym jest nadal dziecko marzeń i wolności.
Niekreatywni dorośli uśmiercają dziecinność, dzieciństwo i ciekawość dziecięcą, tworząc własne kopie „nieprzekraczania granic”, wyznaczonych zwyczajowo, przekonaniem, nawykiem, standardem, dopasowaniem i wpasowaniem do społeczeństwa. Tacy zabijają odmienność, jak twórcy klonów.
To dość wygodne, gdyż ogranicza wysiłek pracy, poznania i rozpoznania potencjału tych niedorosłych. Nie potrzeba angażować się w relację, we wsparcie w poszukiwaniu indywidualnych dróg. Odmiennego, jedynego w swoim rodzaju, nie da się też podciągać pod skalę ocen, nagród, kar, zastraszeń, porównań, czy wyznaczanych pułapów, do których musi dotrzeć (zrealizować), by okrzyknięto je człowiekiem sukcesu.
Niekreatywny wyznacza reguły maluchowi, nieprzekraczalne granice, jak linie kolorowance za które nie można wykraczać, a malować tylko również wyznaczonym kolorem. To jak kierat dla konia chodzącego w jednym ciągu, z klapkami na oczach – „ …no rumaka z tego nie będzie..”.
Nie rumak, a kaleka ukształtowana, która nie wiedziałaby co zrobić w chwili uwolnienia. Chodziłaby nadal utartym torem, bez ciekawości, bez wyobrażenia sobie innego kroku. Wciąż? Do chwili, gdy spostrzeże stado dzikich mustangów. Co wtedy? Najpewniej tragedia, bo nie ma umiejętności biegania swobodnie, galopowania, podążania w nieznane. Nie potrafi sobie wyobrazić, co może być inaczej - nie ma przecież wyobraźni.
Kreatywność jest połączeniem wyobrażenia, z doświadczeniem, dla tworzenia, dla niespodziewania się jednego rezultatu w ściśle określonym wymiarze. Jest otwartością na efekt, a właściwie wlew efektów, więc nie ma w niej porażki, przegranej, osądzenia. Nie ma twardych założeń i sztywnych ram. Jest poszukiwanie i poznawanie, przypominanie i odnajdywanie.
SoniQ DMS
Wędrowiec dnia FB
Comments