nie słucha naśladując 1.06.2022r.

„Dzieci nigdy nie słuchają starszych, ale zawsze ich naśladują” James Baldwin

….. no i nie o to chodzi, że jesteś ideałem, ale o posiadanie lustrzanych neuronów i instynkt przetrwania.

Tak, tak, dzieci naśladują dorosłego, dzięki posiadanym „systemom lustrzanym” w mózgu. Nie ma to nic wspólnego z uznaniem twojego idealnego wzorca. Przynajmniej początkowo. Potomek nie ustala sobie struktur oceny, weryfikacji, czy blokad na ciebie. Bierze, od pierwszego oddechu, w pełni to, co odczuwa (tak tak co odczuwa), obserwuje, słyszy, smakuje. Bierze całym sobą i wszystkim zmysłami. Przyjmuje także energię twojego leku, gniewu, radości, zniecierpliwienia, żalu, wstydu, zagubienia, itd. Jest jak gąbka wysuszona, chłonąca wszystko i naczynie zapełniane chlustami. Problem polega na tym, że nie ma żadnych struktur własnych zasad, na których może budować. To ty jesteś jego strukturą.

Gąbkę można łatwo wycisnąć i przepłukać, a z naczynie opróżnić i je umyć. Niestety pamięć ludzka jest oporna na czyszczenie, a zapisany wzorzec trudny do usunięcia. Jeśli zmienia się go do 7 roku życia, jest to jeszcze w miarę plastyczne podłoże, później robi się coraz trudniej. Tak bardzo trudno, iż wielu z nas przechodzi wieloletnie terapie, praktyki, warsztaty i …. w krytycznych chwilach i tak przywołuje pierwotny wzorzec. Nawet jeśli destrukcyjny, szkodliwy, niszczący i bolesny.

Oczywiście teoria „nigdy nie słuchają, zawsze naśladują” nie jest prawdziwa, gdyż i słuchają, i naśladuję, i nie słuchają, i nie naśladują.

Kwestią jest to w jakim okresie życia, co jest środkiem przekazu bardziej przemawiającym i trwałym. Teoretycznie obraz bierze zawsze górę nad dźwiękiem i … uwaga – odczuwanie przewyższa dźwięk (np. dotyk).

Skąd pierwotne „wchłanianie” i małpowanie? A jak mielibyśmy przetrwać w dziczy bez powtarzania wszystkiego, co dało przetrwanie innym? Instynkt przeżycia. Dorosłe osobniki tak robią? Znaczy działa. To pierwsza zasada. Drugą jest przynależenie do stada, co też ma dać przeżycie. Przynależenie, znaczy zaakceptowanie, a to zaś wiąże się z podporządkowaniem zasadom społeczności.

Ta zasada rozciągnie się dalej, na całe życie, gdzie będziemy dopasowywać się do innych w zwyczaju, w prawie, w oczekiwaniu, w spodziewaniu się po nas, w regulaminach pracy, w nawykach grup, do których aspirujemy, itd.

Czy neurony lustrzane cichną z wiekiem?

Absolutnie nie. Bardzo szybko i najczęściej nieświadomie naśladujemy, przyjmujemy mimikę, gestykulację, odruchy, automatyzmy, od innych osób, z którymi często i długo przebywamy. Bywa że przejmujemy powiedzonka, słownictwo, myśli, szyk czynności, sposób ubioru i prezentacji, postawy i wiele więcej. Małpujemy całe życie, jeśli nie mamy świadomości siebie.

Tym bardziej przesiąkamy innymi, im głębiej wpojone mamy zasady naśladownictwa, potrzeby dopasowania i podporządkowania się, z jednoczesnym ukrywaniem siebie lub wyplenioną prawda o sobie (potrzebą poznania siebie i bycia sobą).

„Naśladownictwo jest największym wyrazem uznania” – mawiała Anne Shirley

Może i jest wyrazem komplementu dla kogoś, jednak ja uważałbym na brak siebie w sobie i wypieranie siebie przez małpowanie.

Dlatego w wychowaniu dzieci ważne jest, by przerwać ten cykl stawania się nami. Nie mają być nami mają być sobą. A jak to przerwać? Prawdą, którą chcemy ukrywać. Prawdą o sobie. O tym, że nie jesteśmy idealni, że popełniamy błędy, że sami wciąż się uczymy, że nie wiemy, nie rozumiemy, gubimy się i doświadczamy stanów określanych jako porażki (choć nimi nie są).

Potrzeba jasnych komunikatów i relacji opartej na pytaniach. Nie na „masz coś robić”, lecz „co i jak chciałbyś zrobić”. Podpowiedzi z prawdy – „nie ma lepszy, gorszy, jest inny”.

Usiądź w ciszy i popatrz na swoje życie, czy chcesz aby twoje dziecko miało dokładnie takie samo i to na dodatek mimo zupełnie innych predyspozycji zasobów talentów?

I jeszcze .... kiedy się wściekasz, bo ono nie słucha.... pamiętaj naśladuje :)

SoniQ DMS Wędrowiec dnia

https://soniqdms.wixsite.com/structo