odrośli czy dorośli 4.12.2022r.
- Dorota Malinowska
- Dec 4, 2022
- 3 min read
Perykopa, o samodzielnej dorosłości?
„ … wypuści się odrośl z jego korzeni.” (Iż 11,1)
Czym jest odrośl? To pędy drzew i krzewów, rozwijające się z pąków, śpiących lub przybyszowych w dolnej części łodyg lub korzeni.
I jak w naturze bywa, mogą być pożyteczne i zbawienne, dla trwania gatunków, służąc jako rozsady, albo też uaktywniając się w przypadku ścięcia, czy uszkodzenia drzewa ”matki”. Mogą jednak rozrastać się na pierwotnym organizmie jak chwast, pasożyt (np. na akacji), a wówczas osłabiają jego życie, nie wiodąc samodzielnego życia.
Dobry ogrodnik, botanik, usunie chwasty, by chronić dorodne, cenne gatunki.
Czy natura życia usuwa chwasty? Czy prawa życia doprowadzają do wykluczenia pasożytniczych relacji między ludźmi?
To zależy od woli człowieka. Przede wszystkim „organizmu matki”, na którym opiera się bezzwrotne czerpanie, z wyniszczaniem.
Warto zatem zadawać sobie wciąż pytanie – „Czy nie jestem odroślą szkodliwą?”. Tą wykorzystującą i wyniszczającą osoby w relacjach. Niezależnie od tego, czy to relacja rodzinna i naruszam struktury pnia i korzenia, czy też jest to przyjaźń, współpraca, relacje biznesowe i naruszana jest wspólnota ludzka.
Wszyscy jesteśmy odroślami, pochodząc z jakiś rodzin, z przynależenia do społeczności, do zbiorowości, do jakiś grup zawodowych, a nawet do siebie samych. Można by rzec, że odrastamy wielokrotnie. Warto być odroślą ku rozsadzie, nie zachwaszczeniu.
Dlaczego?
Bo wykorzystanie, choć nie zdajemy sobie z tego sprawy, powoduje wyniszczenie nie tylko wykorzystywanego, ale również wykorzystującego.
Tak jest. Pasożytowanie niszczy pasożyta, w przestrzeni człowieka. Ponieważ mamy w sobie wartości (być może nieodkryte), zasady i odczucia, poruszające sumienia przy złym wykorzystywaniu. Skutkuje to brakiem, odczuwanym niespełnieniem, nieprzydatnością, wewnętrznym konfliktem i nieszczęśliwością. Niby zewnętrze wszystko jest dobrze, a w środku …. „nie tak”. A to wewnętrznie „nie tak”, przekłada się z czasem na zewnętrzne straty, konflikty, gniew, agresję, depresję, zagubienie, a nawet niszczenie relacji, innych ludzi i autodestrukcję. Uwidaczniają się niespodziewanie choroby fizyczne, jakby bez przyczyny. To dysharmonia z prawami życia (Prawami Stworzenia).
Prawdopodobne jest odczuwanie winy, narastające w swej wymowie. Narastająca potrzeba wyrównania, tego co pochłonięte, zagrabione, odebrane, zaczerpnięte. Jeśli tej potrzeby się nie rozezna, nie zaspokoi, to ona „zaspokoi się sama”. Niby przypadkami, niefortunnymi zbiegami okoliczności, nastąpi wyrównanie. Nie koniecznie w tym samym obszarze, ale w obszarze znaczącym dla „chwastu”. Znaczy, jeśli pasożytowanie było w emocjach, wyrównanie nie musi przyjść tej samej emocji, może nastąpić np. w materii. Niby niespodziewane straty, porażki, komplikacje, przeciwności, zranienia, ból psychiczny lub fizyczny = „życie wyrównuje”, a raczej odbierana jest lekcja dla zrównoważenia.
Odrośl powinna być zaciągnięciem wzorców, jak u rośliny DNA, wartości i zasad życia, na których winna stawać się przedłużeniem życia w samodzielności. Albo stać się rozsadą (rozłączeniem), albo zastąpić „organizm matkę” w czas jej zniszczenia.
Czy to nie piękny wzorzec dojrzałego? Nie odrośli, a dorośli do samych siebie. Do samostanowienia, do działania niezależnie, bez wykorzystywani i wdzierania się sobą w cudze życia i aktywa tych żyć. Współtworzący, współistniejący, wspólnie zagospodarowujący dobra i stawający wbrew przeciwnościom. Samodzielni lecz współpracujący z poszanowaniem samodzielności.
Wzorzec dojrzałego w relacjach osobistych i w biznesie.
Odejść z domu na czas, albo przejąć obowiązki, jeśli przyjdzie potrzeba. Przejmujący rodzinne firmy, majątki, schedy, gdy takie są warunki (jak przy ściętym drzewie), albo tworzący własne drogi zawodowe samodzielnie, nie w oparciu o protekcje, czy „pozycję tatusia”.
Samodzielni i dojrzali, decydujący o sobie, według własnych zasad i wartości, wypracowanych na pniu lub korzeniu. Działający na własnych modelach, w próbach, w zmianie i nowościach. Czyż to nie jest droga rozwoju, dostosowania się do warunków, wdrażania innowacji, z szacunkiem dostrzegania DNA przeszłości?
„Prawa natury w Prawie Stworzenia są wzorcem samodzielnego współistnienia.” SoniQ
SoniQ DMS
Wędrowiec dnia FB
Comments