przez zamęczenie (Wj 17, 8-13) (Łk 18, 1-8) 16.10.2022r.
„Przypowieść o jęczącej wdowie” - tak bym ją zatytułowała. W prezentowanym powszechnie rozumieniu i przytaczanym przekładzie, nie jest to pozytywna lekcja na życie.
Oto postacie:
Sędzia – człek wyniosły, oschły, pyszny, lekceważący, izolujący się, wierzący w siebie i tylko siebie, ufający i opera jacy się na sobie, ponad prawem stojący i strzegący własnego komfortu.
Wdowa – kobieta mściwa, pomsty krzywd wołająca, znaczy odczuwająca i pielęgnująca poczucie krzywdy, zawzięta, nieustępliwa i także skupiona tylko na relacji z ludźmi, wierząca w sprawczość człowieka i tylko ludzkie prawa, lecz własna niemożność. Zawieszona na innych – inni mnie skrzywdzili = inni mnie wybawią.
Czego pragnie kobieta i o co jęczy? Nie pragnie ochrony, obrony czy sprawiedliwości. Ona pragnie pomsty zatem wyrządzenia krzywdy. Przyjmuje w swym działaniu strategię zameczenia. Nie stać jej widać na przekupienie sędziego, ani nie ma rangi społecznej dla posłuchu (a przynajmniej jej nie dostrzega). Zatem, przez zamęczenie, wyjęczenie, usiłuje wywrzeć presję. To zda się skuteczna metoda nacisku, poprzez zburzenie strefy komfortu sędziego. Ma wywołać w nim uczucia, które ona odczuwa, bo przecież ja zamęcza myśl zemsty i iluzji krzywdy. Wywołać tożsamość w odczuciu i przekierować potrzebę uczynienia sobie ulgi, przeciw wdowim wrogom (którzy dzięki jej działaniu stają się wrogami sędziego). Czy jest skuteczna? A jakże.
Jak pokazuje nam dokładny przekład perykopy:
„..ponieważ ta wdowa naprawdę przysparza mi trudów - wymierzę jej sprawiedliwość, aby nie tłukła mnie (standardowo użyte - zadręczała), przychodząc bez końca.”(Łk 18,5)
I tu urywa się opowieść, nie dając oglądu efektów strategii umęczęnia, by mój problem stał się twoim, a najlepiej wspólnym wielu ludzi. Oto manipulacja, wciąganie we własne problemy i postrzeganie.
A jakie mogą być efekty działania z pobudek umęczenia. Uwierzcie nic wartościowego z tego powstać nie może, gdyż podstawą są niskie pobudki i przymuszenie do współodczuwania. Tu, chęć zemsty z poczucia skrzywdzenia, wiedzie przez zamęczenie do kolejnego krzywdzenia. Gdzie jest mądrość, analiza, miłość, sprawiedliwość, rozpatrzenia, zastanowienie, Prawda i Miłość. Nie wystąpi bo umęczony ma jeden cel – natychmiast zlikwidować źródło dręczenia. Zatem rzuci ochłap, byleby skuteczny, ale nie do końca rozpatrzony w następstwach.
Jaki dar może przynieść zadręczenie kogoś lub dar z reakcji zadręczenia? Coś na odczepnego, znaczy powierzchowność w postaci np. kłamliwej obietnicy. Coś z wylewu agresji, złości, aż po chęć zemsty i zniszczenia.
Nie, to nie jest nauka modlitwy z przykładu jęczącej wdowy i pysznego sędzi.
Nie jest też dobrą strategią jęczenie, zawieszanie się na tylko własnym braku skuteczności i pokładaniu wiary w sprawczość innych = ani załamywanie rąk lub cudzymi rękami zapewniane sobie powodzenia.
Nie jest dobrą modlitwa i wiara udręczenia, ani w pomście, ani zda się w czystych intencjach pomocy niesienia.
Dlaczego?
Ponieważ nie widzisz człowieku. Patrzysz jedną perspektywą z obszaru swych emocji, doznań i zwodniczych myśli. Nie możesz dostrzec Prawdy o człowieku i jego duszy. Co on w niej nosi i jakie ma w sobie postanowienia, czy wybory.
Przykład: modlisz się o cudze zdrowi i powodzenie, jednak czy wiesz jakie ów chory ma w sobie postanowienie? Może wybrał chorobę i taki sposób funkcjonowania, a wówczas zdrowie byłoby odebraniem mu wolnej woli. Czy to efekt działania Stwórcy – odebrać co dane?
Zatem także kiedy modlisz się w swojej intencji sprawdź najpierw swoje postanowienia, swoje intencje, prawdę o wnętrzu – czy chcesz być uleczony? Czy całym sobą jesteś zgodny z treścią modlitwy, którą niejednokrotnie usiłujesz zadręczyć i umęczyć? Pytanie także kogo – Stwórcę, siebie samego, innych ludzi?
Czym jest twoja modlitwa – dobrem, wartością, czy krzywda dla innego?
Dużo pytań i odpowiedzi dla sprawiedliwego na drodze Prawdy, stałej relacji i życia, które jest modlitwą zaangażowania i poszukiwania, a nie zadręczania.
SoniQ DMS
Wędrowiec dnia FB
.
Comments