Samochwała …… prze_ chwała skromności (Syr 24, 1-2. 8-12)
„Mądrość wychwala sama siebie,…” (Syr 24,1)
Samochwała …. czyżby?
Oto Mądrość, za Księgą Przysłów podążywszy:
„Pan mnie zrodził jako początek swej mocy, przed dziełami swymi, od pradawna.” (Prz 8, 22).
Czym jest jej prezentacja, czyniona w sposób, dla powszedniego zjadacza chleba, na kształt samochwalstwa i wywyższenia.
Zwykłą historią i opowieścią, w której nie ma krzty nieskromności, pychy, zadęcia i nadmiaru przysporzenia.
Niestety, nas wychowuje się w poczuciu i przekonaniu ciągłej konieczności ugrzecznienia, a raczej umniejszania sobie – „nie mów o sobie dobrze”, „nie chwal się”, ”nie opowiadaj o swoich zasługach, czy sukcesach”, ba nawet „nie opowiadaj o umiejętnościach, wiedzy i predyspozycjach”. Owocuje to ogromem kompleksów, zmarnowanych talentów, nierozwijających stanowisk pracy, wypalenia zawodowego, pogrzebanych szans, które okradają człowieka z kreatywności.
Stajemy się wystandaryzowani zwyczajem, metodą kształcenia, narzuconym zwyczajem i społecznym „wypada”, „nie wypada”, „należy”, „stosowane i dobrze widziane jest”.
To błędna i kłamliwa droga rozwoju, a raczeni nie rozwoju człowieka.
Nie chodzi o to, byś się wielbił i pusto chwalił, gdy nie masz czym, lecz prezentował prawdę o sobie. Kim jesteś, co potrafisz, do czego masz predyspozycje, czego doświadczyłeś, jaki zasób niesiesz ze sobą. Nie chodzi także o uprawianie ekshibicjonizmu mentalnego, lecz wyważoną prezentację, adekwatną do sytuacji, potrzeby twojej własnej oraz otoczenia, by jak najpełniej wykorzystać zasoby i sposobność do tworzenia wartości. Chodzi również o świadomość siebie, bez zakłamania przez rozpoznanie.
Tymczasem Mądrość ….
Czym jest mądrość, przez autorów prezentowana jak postać niemal ludzka, dla zobrazowania i lepszego pojmowania.
Mądrość można odczytać jak zbiór wiedzy, zasad, prawa, według którego zostało zaplanowane, zainicjowane, utworzone i tworzy się wszystko od Stwórcy. Jest zbiorem do poznawania przez człowieka, dla rozumienia własnej istoty i istoty stworzenia. Po co? By mógłby skutecznie, efektywnie i wartościowo, opiekować się tym, co zostało mu przez Stwórcę powierzone.
Mądrość sama w sobie nie zna wywyższenia, gdyż go nie potrzebuje. Opisując siebie samą, za sławami Syracha, przyrównuje się do elementów dzieła Stwórcy. Wskazuje swoje własne poznanie, poznanie Zasady tworzenia, wskazuje znajomość natury rzeczy.
Skąd przywołanie tylu roślin, drzew, miejsc?
Każde z nich jest symbolem, w owym czasie łatwym do odczytania i skojarzenia.
„Wyrosłam jak cedr na Libanie i jak cyprys na górach Hermonu. Wyrosłam jak palma w Engaddi, jak krzewy róży w Jerychu, jak wspaniała oliwka na równinie, wyrosłam w górę jak platan. Wszystko przepoiłam wonnością jak cynamon i aspalat pachnący, i miłą woń wydałam jak mirra wyborna, jak galbanum, onyks, wonna żywica i obłok kadzidła w przybytku.Jak terebint gałęzie swe rozłożyłam, a gałęzie moje - gałęzie chwały i wdzięku. Jak szczep winny wypuściłam pełne krasy latorośle, a kwiat mój wyda owoc sławy i bogactwa.” ( Syr 24,3-22)
Dorodność i bujność nadmienionych, unikatowych roślin oraz wonności, osnuwające jak kadzidła, symbolizują kształtowanie świadomości człowieka. Częściowo przez naśladownictwo i zwyczaj (przenikanie), przez naukę i rozwój (wzrastanie i zapuszczanie korzeni), przez dzielenie się gromadzonym zasobem mądrości, który prowadzi do kolejnych pytań i odpowiedzi (rozkładanie gałęzi i wypuszczanie latorośli), a wszystko dla owoców.
Jak niekończący się cykl życia rośliny, tak niekończąca jest nauka i rozwój w Mądrości, każdego człowieka. Pozostaje pytanie, czy się tego podejmie, czy się odważy, zrywając z utartymi poglądami, przekonaniami, ograniczeniami zewnętrznymi i lenistwem wnętrza?
Cynamon, aspalat, galbanum, mirra, to środki stosowane dla zdrowia (w tym psychicznego), detoksykujące, pobudzające, przeciw lękliwości, wahaniom, zwątpieniom. Onyks – kamień odwagi i wzmocnienia. Uważano, iż obdarza cechami: determinacji, wytrwałości, odwagi i stanowczości, dla podejmowania decyzji. Przynosi równowagę ciała i umysłu. Stanowił materiał dla królewskich pieczęci.
Mądrość jest tym wszystkim.
Ona jest odwagą stawiania czoła wyzwaniom i równowagą. Ona zarządza emocjami, odruchami, myślami, decyzjami, jeśli tylko potrafimy dopuścić ją do siebie, pomiędzy zakleszczeniem się w urazach, umniejszeniach, nieprawdziwych osądach, ocenach i krytykach, samych siebie i siebie nawzajem.
Mądrość jest determinacją w działaniu, systematycznością, motywacją w radości z każdego kroku do celu i zdobywanych doświadczeń.
Mądrość, to wachlarz perspektyw, dzięki którym posiadamy umiejętność szerokiego spojrzenia na zagadnienia, bez lęku, bez egoistycznego, stałego poczucia zagrożenia brakiem.
Mądrość jest obfitością i w obfitości osadza, każdego z nas, jak pieczęć przypominając:
Masz umowę, dekret, jesteś Stworzeniem na obraz i podobieństwo, zatem kreatorem, tworzącym, inspirującym, zarządzającym, opiekującym się wszystkim, bo wszystko zostało ci dane.
Nie odejmuj sobie, przez wpojone destrukcje krytyk. Nie okradaj siebie przez nawykowe „nie mogę”, „nie potrafię”, „nie da się”, „nie dla mnie”, nie…. odmieniane na milion sposobów.
Czerp z Mądrości Słowem.
„Przyjdźcie do mnie, którzy mnie pragniecie, nasyćcie się moimi owocami! Pamięć o mnie jest słodsza nad miód, a posiadanie mnie - nad plaster miodu. Którzy mnie spożywają, dalej łaknąć będą, a którzy mnie piją, nadal będą pragnąć. Kto mi jest posłuszny, nie dozna wstydu, a którzy przeze mnie działać będą, nie zbłądzą.”(Syr 24,19-22)
SoniQ DMS
Wędrowiec Dnia FB
Comments