Kim jesteś … spadkobiercy (Mt 1, 1-25)

Kim jesteś? Skąd przychodzisz? Co w sobie nosisz?

Nosimy w sobie, najczęściej nieświadomie, posag naszych przodków. Wielu mówi, powtarza, klepie słowo karma lub odpracować karmę, odmieniając to niezrozumiane słowo przez wiele przypadków i form.

Czym jest nasz los, przeznaczenie? Jak się kształtuje?

Tworzy się naszymi decyzjami, powstałymi z przygotowania. W przygotowaniu (a najczęściej w braku gotowości) zawiera się wiele czynników jak predyspozycje, talenty, umiejętności, wiedza, nawyki, wykształcone sposoby postrzegania świata, przekonania, itd.

Pierwszym naszym „nauczycielem” jest instynkt – mówi co robić, by przetrwać. Prowadzi ścieżką do zaspokojenia pierwszej potrzeby – żyj. Następnie bądź bezpieczny, akceptowany, przynależący. By to wypełnić zaczynamy naśladować swoich opiekunów. Nieświadomie, przez neurony lustrzane zaczynamy stanowić odbicie rodziców, rodziny, czy wychowawców. Ścieżka rozwoju poprowadzi nas między nieświadomymi automatyzmami, nawykami, przejętymi poglądami, ocenami oraz chcianymi, wybranymi zachowaniami, przekonaniami, które wypracowujemy świadomie w sobie. Poprowadzi nas przez poznanie i rozumienie, przez poszukiwanie i zgłębianie zaangażowaniem, albo przez płytkie, powierzchowne istnienie w niebyciu sobą.

Wiedząc, iż nosimy w sobie naszych przodków, którzy nosili swoich przodków, a ci swoich i tak pokoleniami, tworzymy w sobie podstawę rozpoznania – „kim jestem?”. Jakie wartości wyznaję? Dlaczego tak, a nie inaczej postępuję, zachowuję się, reaguję?. Definiujemy swoją konstrukcję wewnętrzną, a to pozwala rozpocząć pracę nad zmianą. Trudną pracę? Owszem trudną, wymagającą systematyczności, zaangażowania, nauki, wielu prób, wielu pomyłek, sumienności i determinacji.

Czy warto? Warto dla samego siebie. Czy warto? A jaki spadek chcesz zostawić wielu pokoleniom?

Czy nie warto zostać twórcą innej linii rodu? Czy nie warto zostać ziarnem zmiany, polepszenia, wytworzenia wolności, możliwości działania w świadomości? Zmiany, która pochodzi z mądrości i trwałości dążenia, a nie z buntu.

Tak zdarza się (szczególnie młodzieży) bunt przeciwko rodzicom, zwyczajom, modelom życia, ale to tylko krótkotrwały zryw gniewu, wynikający często z tak zwanej próby siły w stadzie. Kończy się on tym, że i tak ów buntownik zaczyna naśladować antenatów. Buntownik nie zdaje sobie sprawy z tego, że sam bunt jest powtórką z przeszłości ( bo nikt o tym mu nie mówi). Zryw buntu (nie będę taki jak ty, jak ojciec, matka, babcia, nauczyciel, itp.) jest jak krótki poryw wiatru – ni przesunie wydmy piachu w inne miejsce. Może jedynie podnieść kurz.

Zatem przyjrzyj się przodkom i zrozum. Zobacz źródło powstania twoich zasad życiowych lub ich braku, twoich cech charakteru i zwyczaju. Zrozum, gdyż zrozumienie pozwala na przekształcenie.

„Abraham był ojcem Izaaka; Izaak ojcem Jakuba;(…) Jakub ojcem Józefa, męża Maryi, z której narodził się Jezus, zwany Chrystusem.” (Mt 1, 1-25)

3x14 pokoleń ukształtowało tego, któremu powierzono Jesusa.

Kim był Józef? Niewiele mówi o nim Pismo. Czyżby? Skąd „przyszedł” i z jakim posagiem?

Abraham (אַבְרָהָם, ‏إِبْرَاهِيمُ‎ Ibrāhīm – „kochający ojca”) - praojciec narodu arabskiego, żydowskiego, Edomitów. Wybrany przez Boga i wyznający wiarę Niego. Izzak (יִצְחָק Jic'chak – „śmiech"). Jakub (יַעֲקֹב‎ - „pięta”) nazywany też Izraelem (יִשְׂרָאֵל – Israel „walczący z Bogiem”). Juda (jehudah – „chwała Jahwe”).Fares (kojarzenie z „menel tekel fares” – „policzone, zważone, rozdzielone”). Esrom (חֶצְרוֹן – „dziedziniec”). Aram (אֲרָם – „spokojny”). Aminadab, pochodzący z rodziny lewitów ojciec Eliszeby żony Aarona. Nachszon/Naasson – naczelnik pokolenia Judy, który Mojżeszowi i Aaronowi pomógł dokonać pierwszego spisu ludności. Salmon. Booz – poślubił Ruth, bogaty rolnik, sprawiedliwy człowiek. Obed ojciec Jessego i dziadek Dawida. Dawid – z najmniejszego zostaje królem, z opuszczonego zostaje najlepiej „zaopiekowanym” przez posłanie Habakuka, dzięki wierze i ufności. Dawid, to wytrwałość, odwaga, waleczność, determinacja, troskliwość (pasterza), agresor, twórca królestwa, wierny, sławiący Boga. Salomon (שלמה Szlomoh – „człowiek pokoju”) rozwój kultury, wiedzy. Roboam – uległy na wpływy, łatwy do manipulacji, nieprzewidujący doprowadził do podziału królestwa na Izrael (północ) i Judę (południe). Abiasz (אביה - „moim ojcem jest Jahwe”) król Judy, który oderwał kilka miast od Izraela. Asa król Judy, zabiegał o przywrócenie monoteizmu i walczył z nierządem sakralnym. Jezoafat (הוֹשָׁפָט -„Jahwe jest Sędzią”) król nawracający i nauczający wiary w Boga, reformator sądownictwa, dobry polityk i strateg. Joram władca tchórzliwy, który wymordował swoich braci i pod wpływem żony wraca na politeizm. Ozjasz (także Uzjasz; hebr. Uzzijahu - „moją siłą jest Jahwe”). Jotam („Jahwe jest doskonały” lub „oby Jahwe uczynił zupełnym”). Achaz (אחז - skrócona forma imienia Jehoachaz -„[oby] Jahwe uchwycił”) wprowadził kult pogański. Ezechiasz, to reformator chroniący lud przed wpływami Asyrii. Manasses – wyznawca kananejskich bóstw, wróżb, czarów, splamił ołtarze świątynne, synów oddał na ofiary. Porwany do niewoli nawrócił się - „Modlitwa Manassesa”. Amon. Jozjasz ( ‏יֹאשִׁיָּהוּ‎ − Joszijahu - „[oby] Jahwe uzdrowił”) reformy i odrodzenie religijne. Jojakin (יְהֹויָכִין\Jehojakin -„Jahwe umacnia”) panujący 3 miesiące król Judy, uprowadzony do niewoli babilońskiej. Salatiel (שְׁאַלְתִּיאֵל – „Boga prosiłam” - wymodlony). Zorobabel (urodzony w Babilonii) przywódca przesiedleńców, rozpoczął odbudowe Świątyni Jerozolimskiej. Abiud (אביהוא –„ojciec jest chwałą”) – nie potwierdzone wprost dziedzictwo. Azor (אזור – „oferując pomoc”). Sadok (Tzadok צדוק - "prawy"). Achim (יקים – „oby [Bóg] umocnił" lub ,,stworzony [przez Jahwe]" albo ,,on zrobi"/,,on ustanowi"). Eliud ("Mój Bóg jest dostojeństwem"). Mattan. I Jakub ojciec Józefa lub brat Heliego ojca Józefa. Albo też Józef adoptowany przez Heliego, po śmierci Jakuba, który „wychował Józefa na męża prawego”. (nie ma ścisłego źródła)

32 pokolenia i doświadczeń walki reform budowania i burzenia, zyskiwania i tracenia, wolności i agresji na inne kraje oraz niewoli. Monoteizmu i utraty wiary, wielożeństwa, zdrad, uległości, uzależnień, ale też mądrości, sprawiedliwości, nawróceń i powrotów z odrodzeniem. Przewodzenia tłumom, ludowi, narodom. Zarządzania, oceniania, troski, opieki, sprawiedliwych osądów, ale też ulegania materii, mamonie, zwątpieniu i zatracaniu dróg.

Ile mądrości i nauki można wynieść z posagu przodków?

Kim jest Józef? Jakim jest człowiekiem?

Nie potrzeba było opisów tego mężczyzny. Za Józefa mówiły czyny. Wstał, wyruszył, wziął, podjął – człowiek czynu, aktywności, odwagi, decyzyjności, sprawczości w decyzji. Usłyszał i wykonał – człowiek wiary i posłuszeństwa w zaufaniu. Człowiek troski, sprawiedliwości empatii, współczucia, docenienia drugiego człowieka i widzenia ponad słowem (w tym słowem innych ludzi) – tak postąpił wielokrotnie wobec Marii. Człowiek stabilności i równowagi, mimo lekkich porywów emocji.

Jaki jeszcze?

A jakiego syna wychował?

Wędrowiec dnia

SoniQ

„Tworzeni Słowem”